Aptenia cordifolia, Buz çiçeği

Size bu gün "Buz Çiçeği"nin öyküsünü anlatacağım. Adı buz gibi kendi sevimli mi sevimli, hele rengi pespembe, içiniz sımsıcak oluverir O'nu görünce ... Doğrusu ben de adını henüz öğrendim. Arama motorunda arsız pembe çiçek diye aratmamdan incinmese bari :) İncindi ise de alacağım gönlünü...

Dün babaannemin mezarlığını ziyarete gittik memleketteyim malum, diriler uğramazsan gönül koymakta, diriler için yapılan mezarlıklar ise orada belki biri ziyaret eder diye durmakta... Neyse ziyaretimizi tamamladık tam mezarlıktan çıkacağız, kapıya çok yakın bir mezarlığın üstünde "Buz çiçeği" sarısarıvermiş mezarın üstünü, arsız dedim ya buralar benim dercesine kaplamış sahiplenmiş yerini... Annem dedi ki hatırlıyor musun pembe çiçekleri sen dikmiştin. Çok uzun zaman olduğu için hatırlamakta zorlandım ama sahi ya 5 bilemedin 6 yıl önce ben dikmiştim o çiçekleri, geçerken dikivermiştim. Babaanneminkine diktim, artanı da oraya saplayıvermiştim işte. Çok arsızdır bu çiçek bir diktin mi kaplar da kaplar yayılmacı politikası dillere destan :))) Garip bi mutluluk kapladı içimi. Bir mezarlığa renk katmış benim çiçekler, yeşermiş oracıkta yaprakları, pembe pembe bakıyorlar bana... Sıcacık bi andı...
Gönlünü eğitime vermiş herkes bilir ki bir tane öğrencimizi dahi değiştirmek, olumluya sevk etmektir bizi motive eden eden. Esen ve Adil hocama yaptıkları işin gönül işi olduğunu bildiğimi belirtmek ister zihnime ve yüreğime dikiverdikleri "Buz Çiçekleri" için teşekkür ederim. Yeni eğitim-öğretim yılı için daha heyecanlıyım. Sıra bende... Sıra bizde... Haydi "Buz Çiçekleri"ni dikmeye minik yüreklere, ışıldayan gözlere, parlak zihinlere... Umut oldunuz gene bize...